گفتی مرا ببوس، چه گونه؟ لبان کجاست ؟

زیبای من که بوسه زنم جسم و جان کجاست؟

 

شور است در دلم که بیایم به سوی تو

آخر بگو عزیز دلم آن توان کجاست؟

 

این قلب خسته ام ز هیاهوی روزگار

میل تو دارد و ولی این جا مکان کجاست؟

 

از بس که میزبان غم و درد و غصه ام

چشم و دلی برای تقاضای آن کجاست؟

 

بره به شوق داشتن پستان مادر است

اما ز ترس می نگرد که شبان کجاست؟

 

من هم به فکر بودن تو در کنار خویش

می سوزم و بگو گل من ناودان کجاست؟

 

شاید به این خیال روم تا به پای گور

اما دلی چو ابر خدا مهربان کجاست؟

 

کابل

 

۱/۷/۱۳۸۹